دگہ یک پچیں نمدی یے پہ مینا مجید ءَ! واجہ بانُک مینا مجید!
مرچی کہ من اے ھال اشکت کہ تئی برات مبینہ سلاہ بندیں مردماں آوار جتگ گڑا من پہ دمانے ھیران بوتاں.
پدا یک جُستے منی ھیال ءَ چہ گوست کہ مرچی تو ھما ھزاراں بلوچ مات، گھار ءُ براتانی درد ءَ مارگ ءَ ئے کہ سالانی سال اِنت کہ آیانی نزیکیں مردم بیگواہ اَنت؟
من تئی براتانی آوار جنگ ءَ چہ وش نہ آں، پرچا کہ من زاناں کہ یک مردمے ءِ بیگواہ بوھگ ءِ درد چنچو دردناک بوت کنت۔ بلے من ترا یک جُستے کنگ لوٹاں۔ وھدے کہ ھمے درد آدگہ بلوچ ھاندانانی سر ءَ ھم مدگ بوت تو کجا بوتگ ئے ؟
وھدے کہ بلوچ مات وتی بیگواھیں زھگانی اکساں دست ءَ گوں زھرشانی ءَ کوچگاں درکپت اَنت، وھدے کہ بانُکاں وتی براتانی وش بوھگ ءِ گریوگ بندات کُت، وھدے کہ پیریں پِت وتی کسان سالیں زھگانی واتر بوھگ ءِ ودار ءَ چہ اے دگنیا ءَ رھادگ بوت اَنت- شما چنچو رند ءَ آھانی حمایت ءَ وتی توار چست کُت؟
بلے تو کدی زوراکی ءَ بیگواہ کنگ ءِ الزاماں گوں ھمے شدت ءَ مذمت کتگ؟
آیا آ بلوچ بانُک ناشرکار اَنت کہ وتی بیگواھیں براتانی عکساں وتی سینہ ءَ چست کنان ءَ انصاف ءِ لوٹ ءَ کنگ ءَ اَنت؟ آیا آ مات ناشرکار اَنت کہ دہ، پانزدہ ءُ بیست سال اِنت کہ وتی چُکّانی ودار ءَ اَنت؟
واجہ بانُک مینا مجید!
تو سیاستدان ئے بلے سیاست ایوک ءَ اقتدار، عہدگ ءُ سرکار ءِ وفاداری ءِ گپ نہ اِنت۔ سیاست ءِ راستیں چکاس ھما وھد ءَ کیت کہ تو مظلوم ءِ ھمراھی ءَ اوشتات کن ئے، اگاں مظلوم تئی سیاسی نظریہ ءَ گوں ھم اختلاف بہ کنت.
من ءَ گوں تئی سیاسی کرد ءُ ریاستی پالیسیانی سرا تئی موقف ءَ سک اختلاف انت۔ منی ھیال ءَ شما ھما توار چِست نہ کُتگ کہ شمارا بہ بیت پہ بلوچ ءِ ھاندانانی ازل ءُ بیگواھی ءُ پہ زور گار ءُ بیگواھی ءِ جیڑہ ءَ.
بلے مرچی من ھم ھمے رھبند ءِ سر ءَ تئی براتانی سلامتی ءُ زوتیں جان سلامتی ءِ لوٹ ءَ کن آں کہ من ھر بیگواھیں بلوچ ءِ جان سلامتی ءِ لوٹ ءَ کناں۔ پرچا کہ انسانی حق ایوک ءَ پہ وتی ھاندان ءَ نہ اَنت، پہ وتی پارٹی ءَ نہ اَنت یا پہ وتی سیاسی حمایت کنوکاں نہ اَنت۔ تصور کن کہ مرچی تو یک بانُکے ءِ بستار ءَ چے وڑیں بے تاھیری ءُ بے وسی ءَ چہ گوزگ ءَ ئے- ھیال کن بلوچستان ءِ چنچو بانُک سالانی سال اِنت کہ ھمے عذاب ءَ برداشت کنگ ءَ اَنت.
پہ شما اے درد بوت کنت لھتیں روچ ءِ دردے بہ بیت بلے پہ بازیں بلوچ کھولاں اے درد آیانی سرجمیں زندمانی جوڑ بوتگ۔ مردم ایشی ءَ کرما گُش اَنت بلے منی ھیال ءَ اے کسے ءِ رنج ءُ گماں وش بوھگ ءِ موہ نہ اِنت بلکیں دگر ءِ رنج ءُ گماں سرپد بوھگ ءِ موہ اِنت۔ مرچی غم تئی جند ءِ لوگ ءَ اتکگ.
منی واھگ ایش اِنت کہ اے غم ترا ھما غم ءِ احساس ءَ بہ کنت کہ سالانی سال دگرانی لوگاں زندگ بوتگ۔ ہر وڑ ءَ وتی براتانی وش بوھگ ءِ ھاترا وتی توار ءَ چست کن اِت بلے ھمے وھد ءَ پہ ھما درستیں بلوچ مات، گھار ءُ ھانداناں وتی توار ءَ چست کن اِت کہ آیانی نزیکیں مردم گار اَنت۔ پرچا کہ یک مردمے ءِ بیگواہ بوھگ ءِ جائز نہ بیت پرچا کہ آ تئی سیاسی ھیالاں گوں اختلاف کن اَنت.
گُڈسر ءَ من بس ھمے گْوشاں وتی برات ءِ واستا انساپ ءِ لوٹ کنگ تئی ھک اِنت بلے دومی بلوچ براتانی واستا انساپ ءِ لوٹ کنگ ھم تئی اخلاقی ذمہ واری اِنت.
درد سیاسی مذہب نہ داریت، یک ماتانی اشک ءِ قومیت نیست، ءُ یک بانُک براتانی زند چہ دگہ براتانی زند ءَ کمتر نہ اِنت۔ بلوچستان ءَ ھمک گار ءُ بیگواھیں مردم پچ گرگ المی اِنت، سیاستدانی برات بہ بیت یا تنگدستیں بلوچ مات ءِ چُک بہ بیت۔
Please login to join discussion
easyComment URL is not set. Please set it in Theme Options > Post Page > Post: Comments
