ادعاهای جدی در مورد ناپدید شدنهای اجباری، قتلهای فراقضایی، دستگیری فعالان حقوق بشر و زنان، آزار و اذیت وکلا و نقض الزامات اولیه محاکمه عادلانه در بلوچستان وجود دارد. وقتی خود دولت با ادعاهای نقض حقوق بشر روبرو است، چنین نزدیکی بین رهبری ارشد قوه قضائیه و همان رهبری اداری، چندین سوال مهم قانون اساسی و اخلاقی را مطرح میکند.
این ویدیو، سرفراز بوگتی، وزیر اعلی بلوچستان و کامران ملاخیل، رئیس دادگاه عالی بلوچستان را در کنار هم نشان میدهد. البته، نمیتوان از یک تصویر یا ویدیو، نتیجه قطعی در مورد تعصب قضایی یا ارتباط نامناسب گرفت، اما چنین صحنههایی قطعاً نگرانیهای عمومی را در مورد بیطرفی و استقلال نهادی قوه قضائیه در استانی که مردم سالها در جستجوی عدالت بودهاند، افزایش میدهد.
برای مادرانی که پسرانشان سالهاست مفقود شدهاند، خانوادههایی که برای یافتن عزیزانشان مجبورند به در دادگاهها بکوبند، و زنانی که به دلیل دفاع از حقوق خود با زندان روبرو هستند، قوه قضائیه نه تنها یک نهاد، بلکه آخرین امید برای عدالت است.
قدرت واقعی قوه قضائیه نه در نزدیکی آن به صاحبان قدرت، بلکه در حفظ برتری قانون اساسی و قانون بر صاحبان قدرت است. مسئولیت اصلی هر قاضی، از جمله رئیس دیوان عالی، وفاداری به قانون اساسی به جای صاحبان قدرت و ارائه عدالت بیباکانه و بیطرفانه به ستمدیدگان است.
سوال این است که چگونه میتوان اعتماد عمومی به قوه قضائیه را حفظ کرد وقتی خود عدالتخواهان شروع به زیر سوال بردن بیطرفی آن میکنند؟
#فیلمهای مستند #بلوچستان #داستانهای انسانی #فرهنگ #مسائل اجتماعی #ایران #پاکستان







