شال (چپ): پانزده نفر، از جمله دانشآموزان، نوجوانان، یک کارمند دولت و یک کارمند دادگاه، در چندین حادثه در سراسر بلوچستان به زور ناپدید شدهاند. این حوادث در کویته، تربت و خضدار گزارش شده است و خانوادهها ادعا میکنند که پرسنل امنیتی پاکستان، سازمانهای اطلاعاتی و مردان مسلح، بستگان آنها را بازداشت و به مکانهای نامعلومی منتقل کردهاند.
خانوادههای قربانیان میگویند که هیچ اطلاعی در مورد محل نگهداری یا سلامت عزیزانشان دریافت نکردهاند. آنها از مقامات خواستهاند که فوراً محل نگهداری آنها را فاش کنند، بهبودی و آزادی ایمن آنها را تضمین کنند و اگر در بازداشت دولت هستند، آنها را به دادگاههای مربوطه معرفی کنند.
در تاریخ 25 آبان 1395 سمیع الله فرزند عبدالرزاق میراجی منگل به زور توسط افراد مسلح ناشناس در یک موتر از منطقه چمرک ولسوالی خزدار ربوده شد.
طبق گزارش خبرگزاری بلوچ وارنا، پس از این حادثه، خانواده و ساکنان او در اعتراض به ناپدید شدن سمیعالله، بزرگراه ملی کویته-کراچی را در هتل زمزم مسدود کردند. معترضان تحصن کردند و ترافیک را در هر دو جهت متوقف کردند و خواستار آزادی فوری سمیعالله و اقدام قانونی علیه مسئولان شدند.
منابع محلی گفتند که بزرگراه مسدود شده و در نتیجه صفهای طولانی وسایل نقلیه در دو طرف ایجاد شده و مسافران و عابران پیاده در آن گیر افتادهاند. مقامات ارشد پلیس و اداری به محل اعتراض رسیده و مذاکراتی را با معترضان آغاز کردهاند تا بزرگراه را بازگشایی کنند. با این حال، خانواده سمیعالله اعلام کردند که اعتراض تا زمان آزادی و بازگشت سمیعالله به آغوش خانوادهاش ادامه خواهد داشت.
در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶، دو دانشجو در حوادث جداگانه در کویته توسط خانوادههایشان به عنوان اعضای اداره مبارزه با تروریسم (CTD) شناسایی شدند.
طبق گزارشها، زینالعابدین، دانشجوی ۲۰ ساله، فرزند عبدالستار، حوالی ساعت ۱ بامداد از خانهاش در روستای مصطفیآباد ربوده و به مکان نامعلومی منتقل شد. اعضای خانوادهاش، مقامات اداره مبارزه با تروریسم (CTD) را به عنوان افرادی که در این عملیات دست داشتند، شناسایی کردند.
حدود ساعت ۱۲:۳۰ همان شب، مراد بلوچ، پسر محمد اسلم، دانشآموز ۱۵ ساله، از خانهاش در کیلی جیو ربوده شد. خانواده او نیز مقامات اداره مبارزه با تروریسم را مسئول ناپدید شدن او دانستند.
این دو دانشجو هنوز پیدا نشدهاند و خانوادههایشان نگرانی عمیق خود را از ناپدید شدن آنها ابراز کردهاند.
در ۱۵ نوامبر، طلال ۲۵ ساله، پسر منظور، به همراه یک دانشجو، حوالی ساعت ۳ بعد از ظهر در نزدیکی برج کچ در تربت ربوده شدند.
منابع بلوچ وارنا نیوز گزارش دادند که مردان مسلح لباس شخصی که در روایتی دیگر به عنوان اعضای یک جوخه مرگ توصیف شدهاند، طلال را بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند. خانواده او پیش از این در بیانیهای اعلام کرده بودند که این مردان ادعا میکنند نمایندگان سازمانهای اجرای قانون هستند. طلال همچنین برادر یک وکیل است.
پس از این حادثه، خانواده و جامعه حقوقی او از مقامات خواستند که فوراً به این آدمربایی رسیدگی کرده و آزادی امن و فوری او را تضمین کنند.
او در بیانیه خود تأکید کرد که اگر ادعا یا اتهامی علیه طلال وجود دارد، باید مطابق قانون اساسی و قانونی به آن رسیدگی شود و به جای نگهداری در مکانی نامعلوم، به دادگاه مربوطه ارائه شود.
این بیانیه همچنین بر اهمیت حفاظت از حقوق اساسی بشر و قانون اساسی شهروندان تأکید کرد و از مقامات خواست تا برای پایان دادن به اضطراب و پریشانی خانواده و جامعه وسیع وکلا، اقدامات فوری انجام دهند.
در حادثه دیگری که در ۱۵ نوامبر گزارش شد، نیروهای پاکستانی و اداره مبارزه با تروریسم (CTD) سه برادر، از جمله دو دانشآموز نوجوان، را در جریان یورش به خانه خانوادگیشان در کیلی گوهرآباد، شال (کویته) دستگیر کردند.
اولین حمله حدود ساعت ۱ بامداد ۶ نوامبر ۲۰۲۶ رخ داد، زمانی که مأموران امنیتی وارد خانه این خانواده شدند و نجیب ۱۵ ساله پسر داوود و برادر ۱۹ سالهاش لیاقت را که هر دو دانشجو بودند، با خود بردند.
شب بعد، حدود ساعت ۱ بامداد ۷ نوامبر، مأموران امنیتی دوباره به همان خانه حمله کردند و برادر بزرگترش، صلال ۲۸ ساله، را که کارمند یک اداره دولتی است، با خود بردند.
بیش از یک هفته پس از این وقایع، خانواده گفتند که هیچ اطلاعی در مورد محل نگهداری این سه برادر یا اتهامات وارده به آنها، در صورت وجود، دریافت نکردهاند. به گفته خانواده، مقامات نگفتهاند که این دو برادر کجا نگهداری میشوند و آنها به دادگاه احضار نشدهاند.
خانواده و بستگان قربانی از مقامات خواستهاند که فوراً محل اختفای این سه برادر را فاش کرده و از بهبودی کامل آنها اطمینان حاصل کنند.
در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، دینار بلوچ، پسر علی نواز، ۱۸ ساله، دانشجو و ساکن کیلی جیو، شاه جی چوک، کویته، ظاهراً حدود ساعت ۴ بعد از ظهر توسط پرسنل اطلاعات نظامی (MI) و CTD از خانهاش ربوده شد. او از زمان بازداشت تاکنون مفقود است.
در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، محمد عمران فرزند عبدالغفور، ۲۳ ساله، ساکن پمپ بنزین عمومی سریاب میل، کویته، که به عنوان کارمند دادگاه کار میکند، حدود ساعت ۵ بعد از ظهر توسط سرویس اطلاعاتی پاکستان (ISI) و پرسنل پلیس از جاده کویته بازداشت شد. طبق گزارشها، او از آن زمان مفقود شده است.
در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۲۶، ماه بلوچ، ۲۳ ساله، فرزند حاجی عبدالجبار، ساکن جاده قمبرانی کویته، که به عنوان نگهبان امنیتی کار میکند، ساعت ۳ بعد از ظهر توسط پرسنل ISI و CTD از بازار کویته بازداشت شد. او به مکان نامعلومی منتقل شد و محل نگهداری او هنوز مشخص نیست.
در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶، کبیر بلوچ، فرزند عبدالغنی، ۲۹ ساله، ساکن مچ، ناحیه کاچی (بولان)، ظاهراً حدود ساعت ۵ صبح توسط پرسنل ISI و MI از کیلی پیر صاحب، جاده گمرک سریاب، کویته بازداشت شد. طبق گزارشها، او به مکان نامعلومی منتقل شده و محل اختفای او هنوز مشخص نیست.
در حادثه دیگری در تربت، عمران رشید، ۱۶ ساله، ساکن ابصار دنه سار، حوالی ساعت ۱ بامداد در جریان یک حمله شبانه از خانهاش دستگیر شد. به گفته خانوادهاش، او در تجارت نفت مرزی دست داشته است. خانوادهاش گفتند که هیچ اطلاعاتی در مورد محل اختفای او دریافت نکردهاند و نگرانی عمیق خود را از ناپدید شدن او ابراز کردند.
در حادثه دیگری در کویته، سه نفر از منطقه قمبرانی توسط مقامات CTD و اطلاعات نظامی از خانوادههایشان در جریان حملات جداگانه شبانه شناسایی شدند.
به گفته خانوادههایشان، رودین احمد قمبرانی، پسر اعجاز احمد قمبرانی، حدود ساعت ۲:۲۰ بامداد، حافظ محمد احمد قمبرانی، پسر حاجی مراد محمد قمبرانی، حدود ساعت ۲ بامداد و شاهد احمد قمبرانی، پسر بابو خدابخش قمبرانی، حدود ساعت ۲:۳۰ بامداد ربوده شدند.
خانواده گفتند که مقامات این سه مرد را از خانههایشان در روستای قمبرانی بردند. آنها گفتند که این مردان هنوز مفقود هستند و هیچ اطلاعاتی در مورد محل نگهداری یا سلامتی آنها ارائه نشده است.
خانوادههای آسیبدیده از مقامات مربوطه درخواست کردهاند که فوراً این سه نفر را آزاد کنند، اطلاعاتی در مورد محل اختفای آنها ارائه دهند و اگر آنها توسط هر نهاد دولتی در بازداشت هستند، آنها را مطابق قانون به دادگاه معرفی کنند.
تعداد فزاینده موارد، نگرانیهایی را در مورد ناپدید شدنهای اجباری، بازداشتهای خودسرانه و حفاظت از حقوق اساسی در بلوچستان ایجاد کرده است. به ویژه گزارشهایی در مورد دانشآموزان و افراد زیر سن قانونی، از جمله یک دانشآموز ۱۵ ساله از کویته، یک پسر ۱۶ ساله از تربت و دو برادر نوجوان از شال، وجود دارد.
خانوادههای افراد مفقود شده میگویند که از محل نگهداری و سلامت عزیزانشان بیاطلاع ماندهاند. چندین خانواده همچنین نگرانی خود را در مورد ادعای دست داشتن سازمانهای اطلاعاتی و مقامات امنیتی در بازداشت افراد بدون افشای وضعیت قانونی یا محل بازداشت آنها ابراز کردهاند.
این حوادث، درخواستها از مقامات را برای افشای محل اختفای همه افراد مفقود شده، تضمین بازیابی و آزادی ایمن آنها و محاکمه متهمان به هرگونه جرم مطابق با رویههای قانونی و قانون اساسی، تجدید کرده است.
خانواده تأکید کردهاند که هیچ فردی نباید در بازداشت مخفی یا محروم از حمایت قانونی نگهداری شود و موارد مشکوک به دست داشتن در جرم باید از طریق رویههای قضایی تعیینشده بررسی شود.
ناپدید شدنهای گزارششده بار دیگر توجه را به نگرانیهای دیرینه در مورد ناپدید شدنهای قهری در بلوچستان و رنج خانوادههایی که همچنان به جستجوی بستگان گمشده خود ادامه میدهند، جلب کرده است. آنها خواستار پاسخگویی، روند قانونی و احترام به حقوق اولیه بشر و قانون اساسی هستند.