خبرگزاری پاکستانی داو به نقل از گروه بین‌المللی بشردوستانه «اقدام علیه گرسنگی» گزارش داد که پاکستان اکنون جزو 10 کشور اول جهان است که با بدترین بحران گرسنگی روبرو هستند. علاوه بر این، نزدیک به 10.6 میلیون یا 16 میلیون نفر تا سال 2026 به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت.
فهرست بلندبالای مشکلات این کشور شامل بلایای طبیعی ناشی از تغییرات اقلیمی، مشکلات اقتصادی، آوارگی و کمبود کمک‌های بشردوستانه می‌شود. این مشکلات، شرایط زندگی مردم عادی را بیش از پیش وخیم‌تر کرده است.
علاوه بر این، ناامنی منطقه‌ای در خیبر پختونخوا و بلوچستان، معیشت مردم را مختل کرده، دسترسی به بازارها را محدود کرده و مانع تلاش‌های بشردوستانه شده است.
چرا اینقدر عصبانی هستی؟
بر اساس گزارشی که توسط «اقدام علیه گرسنگی»، یکی دیگر از برنامه‌های بشردوستانه، منتشر شده است، پاکستان با بحران شدید انسانی روبرو است و ۷.۹ میلیون نفر از ناامنی غذایی شدید رنج می‌برند.
این کشور با سطح بالایی از سوء تغذیه دست و پنجه نرم می‌کند: ۱۸ درصد از کودکان دچار سوء تغذیه و ۴۰ درصد دچار کوتاهی قد (رشد و نمو پایین) هستند.
پاکستان مسئول خسارات ناشی از زلزله است.
همین گزارش همچنین نشان می‌دهد که قدرت خرید مردم کاهش یافته است. علاوه بر این، عوامل زیر مسئول این وضعیت وخیم هستند:
۱. سریال «گوربات».
۲. تورم مواد غذایی
۳. افزایش هزینه‌های زندگی
محدودیت‌های استخدامی
۵. کاهش درآمد خانوار
۶. قیمت‌های نامطلوب کشاورزی.
۷. بی‌ثباتی اقتصادی در گشتارها
مردم چطور با این موضوع کنار می‌آیند؟
از آنجا که نیازهای عموم مردم و منابع موجود برای تأمین آنها یکسان نیست، خانوارهای آسیب‌پذیر ممکن است به راهبردهای مقابله‌ای متوسل شوند.
ای جانم، تو چقدر مهربونی.
۱. مصرف غذا به میزان یک سوم کاهش یافت
۲. جریان دارایی‌های تولیدی
۳. واردات کودکان، فشار مالی بر فقرا را کاهش می‌دهد.
اگرچه استراتژی ممکن است در کوتاه‌مدت تسکین‌دهنده باشد، اما در درازمدت، جبران‌کننده‌ی قطعی خواهد بود.
آب و هوا نقش مهمی دارد.
آسیب‌پذیری پاکستان در برابر بلایای اقلیمی یکی از دلایل اصلی ناامنی غذایی است. سیل‌های مکرر، خشکسالی‌ها، موج‌های گرما، طغیان دریاچه‌های یخچالی (GLOFs) و باران‌های موسمی نامنظم به زیرساخت‌ها آسیب رسانده، عملکرد محصولات کشاورزی را کاهش داده و معیشت مبتنی بر دام را مختل کرده است.
از دست رفتن محصولات کشاورزی و خشکسالی طولانی مدت، اکثر خانوارها را مجبور کرده است که با وجود خرید محدود، برای تأمین مواد غذایی به بازارها متکی باشند. شرایط خشکسالی طولانی مدت، نگرانی‌ها در مورد تولید کشاورزی و درآمد روستاییان را در بسیاری از مناطق افزایش داده است.
