از آن زمان تاکنون بیش از ۲۷۰۰ مورد ناپدید شدن در بلوچستان رو به افزایش بوده است.

مقامات ادعاهای مربوط به دخالت سیستماتیک را رد کرده‌اند و فعالان حقوق بشر می‌گویند بسیاری از موارد به دلیل ترس از انتقام‌جویی گزارش نمی‌شوند.

به گزارش روزنامه بلوچستان پست، دو پرونده از بلوچستان، یک مورد ادعایی ناپدید شدن اجباری و بازگشت مردی که بیش از یک سال مفقود شده بود، مسائل مربوط به ناپدید شدن را در این استان به شکلی جدید در صدر اخبار قرار داده است.

طبق گزارش‌ها، شیر باز بنگلزی، فرزند خان محمد و ساکن آسلنجی در شهرستان مستونگ، در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۵ به تره میل در دشت مستونگ برده شد. گفته می‌شود او به عنوان راننده اتوبوس کار می‌کرده است.

خانواده او ادعا کردند که پرسنل سپاه مرزی و اداره مبارزه با تروریسم در این حادثه دست داشته‌اند. هیچ تأیید یا پاسخ رسمی به این ادعا منتشر نشده و محل اختفای او همچنان نامعلوم است.

در یک مورد جداگانه، شعیب بلوچ، پسر محمد آصف بلوچ و ساکن کالی الماس در نزدیکی جاده فرودگاه کویته، ظاهراً پس از بیش از یک سال به خانواده‌اش بازگشت. بستگان او گفتند که او در ۴ آگوست ۲۰۲۵ مفقود شده بود و طبق گزارش‌ها در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ از جبل نور پیدا شد.

گدایان درهای مردم را باز کردند، طایفه‌های حقانی، طایفه‌های سیاسی بلوچ، روسای نهادهای دولتی، اقدامات بی‌بند و بار، مردم بی‌سرپرست رها شدند، مردم بی‌سرپرست رها شدند، مردم بی‌سرپرست رها شدند.

مقامات پاکستانی ادعاهای مربوط به دخالت سیستماتیک در ناپدید شدن‌های اجباری را در موارد جداگانه رد کرده‌اند. آنها تأکید کرده‌اند که عملیات امنیتی در بلوچستان در چارچوب قانون انجام می‌شود.

فعالان حقوق بشر و بستگان ناپدیدشدگان همچنین استدلال کرده‌اند که بسیاری از ناپدیدشدن‌ها بلافاصله پس از وقوع، رسماً گزارش نمی‌شوند. آنها ترس از انتقام، نگرانی‌های امنیتی و فشار اجتماعی را از دلایل تأخیر می‌دانند که به گفته آنها ممکن است با توجه به مقیاس مشکل، کمتر از حد واقعی گزارش شده باشد.

خروج از نسخه موبایل